Pastorpraat

14 februari 2024 | Rubriek

Beste mensen, het joodse volk trok veertig jaar door de woestijn; weg uit het slavenland van Egypte, op weg naar het beloofde land van vrijheid. Door alles heen moest het volk letterlijk zijn weg vinden Naar God en naar elkaar.

Jezus herhaalt als het ware deze periode door veertig dagen lang zich terug te trekken in diezelfde woestijn, om opnieuw, in kort tijdsbestek datzelfde proces van loutering door te maken. Hij wordt op de proef gesteld, maar hij bezwijkt niet voor de beproeving. Brood, macht en formele godsdienstigheid hebben niet het laatste woord. Het laatste woord is aan de liefde.

Als voorbereiding op Pasen zijn ook wij nu beland in die veertig dagen: “in de woestijn “. Deze veertigdagentijd is een symbool van het menselijk leven. En ook aan ons wordt gevraagd niet te bezwijken. Zelfs als angst of verdriet, eenzaamheid en onzekerheid ons zozeer in beslag nemen, dat we eigenlijk onszelf niet meer zijn. Dan komt het erop aan, dat er iemand nabij is die met ons meereist op de vaak lang weg om weer onszelf te worden; iemand die niet boven de ander staat, maar ernaast. Het evangelie maakt ons duidelijk, dat Jezus door zulke situaties heen brak met eerbied en vertrouwen. Maar wel zo, dat de stem van het goede de negatieve kracht tot zwijgen bracht. Een stem die mensen het vertrouwen in zichzelf teruggeeft. Een stem die opstand predikte tegen alles wat onmenselijk was. Een stem die de liefde zelf was.

Ik wens ons allen die liefde toe en een goede voorbereiding op Pasen.

Pastoor Theo H.P. Munsterhuis