Het is vroeg in de ochtend, en de vogels buiten fluiten volop in de opkomende zon. De lente lijkt nu echt aangebroken, bloesem aan de bomen, bloembollen knallen uit de grond en her en der brengen perkplantjes weer kleur aan onze wereld. Maar onze wereld is in rep en roer. In het nieuws buitelen de berichten over dalende aandelen en beurzen die rood kleuren over elkaar. Eén man, zo wordt gezegd, kreeg dit voor elkaar en waar het naar toe gaat weet op het moment dat ik dit schrijf, niemand. Het is geen goed nieuws dat in de geschiedenisboekjes zal komen.
Maar tegen de tijd dat u dit leest vieren we in onze kerken de gedachtenis aan een ándere mens, die ruim 2000 jaar geleden ander nieuws bracht; Jezus Christus. Hij getuigde van een andere wereld. Zijn leven stond in het teken van een betere samenleving, waar ieder gezien mag worden en met respect behandeld. We gedenken met Pasen zijn opstanding en zijn voorbeeld. Hij spoorde zijn mensen aan om op te staan tegen alle onrecht, en had oog voor de zwakkeren in de samenleving. Daartoe gaf hij uit liefde voor de mens zijn leven tot het uiterste toe. Zo schreef Paus Franciscus niet voor niets dat het hart van het christendom de liefde is. Die liefde stelt ons de vraag als wij hem volgen en christenen zijn, zien we dan de ander staan als mens, uniek als hij of zij is? Hebben wij ook oog en oor voor hen die het minder goed hebben, zelfs weg hebben moeten trekken uit eigen land? Kunnen we in onze broosheid en onze sterkte als één familie worden, levend en werkend vanuit dezelfde waarden en sprekend met elkaar in een verstaanbare taal? We mogen daarop blijven hopen, dat is het goede nieuws van Pasen, gelovend dat ons eigen verhaal verbonden is en ingebed in het grote verhaal van God met de mensen. Want “Ik zal er zijn” is de naam waarmee God zich kenbaar maakte aan zijn volk. In Zijn naam mogen wij omzien naar elkaar, als pelgrims onderweg door het leven. We gaan op weg naar Pinksteren, waarin we de komst verwachten een nieuw bewustzijn, van de Geest die ons leven en onze wereld weer kan bezielen met nieuwe liefde. We gaan als Pelgrims van Hoop. Om Søren Kierkegaard te citeren: ‘Toen alle ongelukken over het mensdom kwamen, bleef toch nog de hoop achter. Want de hoop, de mogelijkheid van het goede, is de hulp van de eeuwigheid.” Zalig Pasen
Pastor Ingrid Schraven