Je hoeft niet bang te zijn, luidt het thema van vandaag. Ja, dat zal wel…. Er zal maar bij je ingebroken zijn, dan praat je wel anders. Je bent het vertrouwen dan totaal kwijt. De eerste tijd schiet je ’s nachts overeind, omdat je iets schijnt te horen. Je bent dan zo bang als wat. En dan wordt er door reclame op de t.v. je ook nog bewakingscamera’s aangesmeerd of een alarmsysteem, anti-inbraaksloten of rolluiken.
Je hoeft niet bang te zijn, ja we kennen het maar al te goed uit onze vroege kindertijd, waarin jouw vader en moeder heel vertrouwd en veilig voor jou waren, maar o wee, wanneer er een vreemd gezicht achter de deur verscheen. Doen vluchtte je naar jouw moeder, krrop onder haar rok of achter de schort, of bood de broekspijp van jouw vader veiligheid.
Zo las ik de afgelopen week het verhaal van journalist Jeroen Kleine, die even weer terug was in zijn kerk in wierden, waar hij gedoopt, was, de eerste Communie had gedaan en was gevormd. Na jaren was deze, zoals hij zichzelf noemde, afvallige katholiek, weer even terug in zijn oude parochiekerk. Er was in de loop der jaren maar weinig veranderd. Nog altijd was er de schildering in het plafond van de absis, met God en de magere Christusfiguur, die nog altijd neerkeken op de gelovigen. Hij ervaarde het vroeger als zeer onprettig, hij was er zelfs bang voor. Alsof die strenge ogen in de gaten hielden, wat je nou weer had uitgespookt. Maar die strenge ogen hadden hem niet binnen de kerkmuren gehouden.
En zo hebben we allemaal wel ervaringen van vroeger of tegenwoordig die ons angstig maken. Je wordt bijvoorbeeld getroffen door een ongeneeslijke ziekte of je wordt bedreigd bij een overval. Het is zeker niet vreemd dat je dan doodsangsten uitstaat. En denk eens aan jonge ouders, die hun hart vasthouden wanneer ze hun tweede kind in de wieg zien liggen, nadat ze hun eerste kindje dood aantroffen in de wieg.
Bij God is bekend of je het goed bedoelt, dat je je best doet, ook al gaat het wel eens mis. Voor Hem hoef je dus nooit bang te zijn. Ja, de kerk heeft ons in het verleden wel bang gemaakt voor God, dat Hij alles ziet, en streng straft. Angstaanjagend was het soms, net als die strenge blik van God en Jezus in de kerk van Wierden. Maar gelukkig hebben wij niet meer dat strenge godsbeeld, Hij is liefde, zo zeggen we tegenwoordig. Maar waarschijnlijk hebt u zelf nog een ander beeld: b.v. schepper, energie, levensbron of levenskracht. Het maakt allemaal niet uit: jouw eigen ervaring van God is belangrijk en leidend. Zo heeft Hij zichzelf ooit aan Mozes bekend maakt als: Ik ben die ik ben, ik ga met je mee jouw levensgeschiedenis door. Zo verandert zijn beeld constant. Waarom zou je voor Hem dan ook bang zijn?
Vandaag geeft onze Evangelist een prachtig beeld: God wrijft door jouw haren, die allemaal geteld zijn, niets mag jou krenken, wees maar gerust, wees maar niet bang. Wanneer je jezelf bedreigd voelt door mensen, dan is het zaak God te zoeken en beschutting te zoeken bij Hem, net als je vroeger deed bij jouw vader en moeder, want bij Hem is geborgenheid.
Zo stelt Jezus ook zijn leerlingen gerust, wanneer ze er op uit trekken. Wat ik jullie in vertrouwen heb gezegd, breng dat maar aan het licht en wat Ik jou influister schreeuw het van de daken.
Laten we daarom niet bang zijn om ons geloof, ook al word je op verjaardagen en feestjes raar aangekeken of belachelijk gemaakt dat je nog naar de kerk gaat en gelooft. Daarover kon Jeremia ook in zijn tijd meepraten. Nee, heb maar vertrouwen in jezelf, in datgene wat voor jou belangrijk is, waar jij de inspiratie vandaan haalt.
Je hoeft niet bang te zijn, leef je leven met God als leidsman, dan komt het allemaal op z’n pootjes terecht, dan komt het allemaal weer goed. Amen.
Tilligte, Lattrop. Ootmarsum, Denekamp, 19/20/21 juni 2025, Pastor Jan Kerkhof Jonkman