Pastorgedachte
Ik hoorde het afgelopen week weer, dat gezegd werd dat de kerk in Nederland waar wij bij horen aan zijn laatste eindje toe is. Persoonlijk geloof ik daar niet in. Ik denk wel dat er een andere vorm van samenkomen en bezinnen naast de traditionele kerkgang ontstaan kan, maar de behoefte van mensen om een gemeenschap te vormen in het dorp, de stad of waar dan ook is groot. Bij opmerkingen van deze strekking moet ik telkens denken aan een bordje dat in onze keuken hangt met de tekst “Als wij niets doen.” Het verwijst naar de gelijknamige songtekst uit Soldaat van Oranje. Als wij niets doen? Wie dan? Als wij bij de pakken neer gaan zitten, laten we de Machteloosheid winnen. Maar als we tegen elkaar zeggen dat ‘niets doen geen optie is’, elkaar bemoedigen, het goede zien dat er nog gebeurt. dan kunnen we moed vatten om iets nieuws te beginnen. We leren uit de verhalen over Jezus dat een garantie op succes niet noodzakelijk is. Jezus begon op een dag gewoon met verzamelen en roepen van mensen. Mensen die net als Hij op pad gingen om andere mensen te helpen. Dat is over tweeduizend jaar heen ook de oproep aan ons. In de komende donkere maanden is dat extra belangrijk. We beginnen daar al mee op 1 november met Allerheiligen. We worden uitgenodigd om ons als verbonden te weten met al die andere mensen, zowel de levenden als de doden, en voor hen te bidden. Met Allerzielen gedenken we onze dierbare doden, en staan we stil bij waar we vandaan komen, wat onze ouders en voorouders ons te vertellen hebben. En dat, het goede daarvan, meenemen in ons leven hier op aarde in de geest van Jezus van Nazareth omzien naar elkaar.
Pastor Ingrid Schraven