Het is nog oogstmaand als ik dit schrijf; de druiven bij mij in de tuin zijn zoeter dan zoet, maar klein, evenals de appels. Alles is vroeger rijp dan in mijn geheugen ooit was en zo lijkt de zomertijd ook sneller voorbij en lonkt de herfst met zijn mistige ochtenden. De scholen starten weer, de vakantiewas is weggewerkt en het kerkelijk en pastoraal leven ontwaakt uit zijn zomerslaap.
De zomer brengt rust, maar vaak ook afstand. We laadden de batterij op, zochten de stilte op of renden juist achter de kinderen aan. En nu staan we hier weer, aan de vooravond van een nieuw werkjaar. De agenda’s lopen langzaam vol, de vergaderingen starten op, de files horen we weer op de radio en de vraag rijst al snel: wat gaan we dit jaar allemaal ‘doen’?
Pastoraat wordt vaak uitgedrukt in actie. We organiseren, we vieren, we bezoeken, en zelfs meeleven wordt ingepland. Maar het mooiste van een nieuw pastoraal jaar is dat we niet beginnen met een actielijst, maar met een lege stoel en een open deur. Pastoraat is in de eerste plaats niet doen, maar zijn. Er zijn voor die ander die weer vastloopt, voor wie de zomer te stil was, of voor wie juist schuilt voor de drukte van het alledaagse leven. Laten we dit jaar niet alleen kijken naar wat we kunnen organiseren, maar vooral naar wie we kunnen zien. Een nieuw seizoen is geen sprint naar de strakste planning, maar een uitnodiging om opnieuw samen op weg te gaan. Welkom terug. Welkom ook met uw verhalen en ervaringen op 13 september in de kerk in Denekamp als we met elkaar dit nieuwe werkjaar starten. Laten we er een warm, oplettend en gezegend jaar van maken.
Pastor Ingrid Schraven