Je vaart op rustig water, zoals de leerlingen rustig na de drukte van de broodvermenigvuldiging met de boot het water waren opgegaan. Maar dan begint het ineens te stormen, de golven stijgen en deuken tegen de boot aan, je wordt bang, je dreigt kopje onder te gaan, en dan komt er ineens redding van buitenaf. Jezus komt, als een reddingsboei, over het water naar hen toe. In de hevige storm nodigt hij Petrus uit om ook over het woeste water naar Hem toe te komen. Maar Petrus twijfelt, hij gelooft niet in wat Jezus zegt en hij dreigt te verdrinken. In paniek roept hij uit: Heer, red mij. Jezus greep hem vast en redt hem. Kleingelovige, waarom heb je zo getwijfeld, roept Jezus uit. Toen ze samen in de boot waren gestapt, ging de wind liggen.
Ja, zo kan het ook ons vergaan, net als Petrus. Ook wij maken allerlei stormen mee in ons leven, die ons vertrouwen en ons geloof doen wankelen. Een ernstige ziekte, de breuk in onze relatie, plotseling ontslag, een burn-out, of het plotseling overlijden van een dierbare, kan een enorme storm veroorzaken in ons leven. We zijn ons vertrouwen volkomen kwijt, we zitten in zak en as, we hebben geen hoop meer, de toekomst lijkt ineens uit onze handen geslagen, we twijfelen of er nog wel een God is, we voelen ons door Hem verlaten,
Zo was ik deze week bij een vrouw, wier man plotseling was gestorven. Ineens vond zij hem in zijn werkkamer, waar hij aan het werk was, kort ervoor had zij hem nog gesproken. Nu was hij van het ene op het andere moment gestorven. Ineens is hij er niet meer, die sterke, vrolijke man, die zo van het leven genoot, die zoveel voor anderen betekende. Jaren geleden hadden ze door een ongeluk al een zoon moeten missen, het was alsof het lot hen voor de tweede keer trof. De wereld stortte voor haar en haar gezin ineen. De golven beukten tegen hun levensboot, ze dreigden allen onder te gaan. Terwijl ze in groot verdriet en vertwijfeling zaten, kwam er hulp van alle kanten: buren, familie en kennissen. Zij konden de situatie niet omkeren, maar waren er wel voor de weduwe en haar gezin. Ze troostten en hielpen waar ze maar konden. Het was alsof er een zachte bries was, die hen over heen waaide, nadat de storm was gaan liggen. Achteraf, zo bekende ze, had ze een goede week gehad, waarin ze goed afscheid had kunnen nemen van haar man. In de liefde en de troost die zij van de mensen had gekregen, moet ze er iets van Gods betrokkenheid en liefde hebben gevoeld. Na de grote storm was er en zachte bries, zoals ook Elia heeft gevoeld, die voor haar het leven weer een beetje aangenaam maakten. Ondanks het gemis, ondanks het grote verdriet, ondanks de pijn.
Ja, mensen. stormen worden ons, in ons leven niet bespaard. Soms wordt je overspoeld door het vernietigende water. Soms wordt je door allerlei negatieve krachten meegezogen, soms wordt je getroffen door vandalisme, oneerlijk gebruik van macht en heb je moeite om je hoofd boven water te houden. En in zulke situaties is er geloofskracht nodig om te blijven geloven in de kracht van het goede. En daar gaat dit Evangelie juist over. Jezus loop over het water, hetgeen betekent: Hij laat zich niet opslokken door negatieve krachten of bewegingen,. Hij is het kwaad de baas. Zijn geloof houdt Hem overeind.
Dit Evangelie werd opgeschreven in de tijd dat de eerste christenen stormachtige tijden meemaakten. Ze werden verdacht gemaakt door de Joden en vervolgd door de Romeinen. Ze voelden zich alsof ze door Jezus in de boot waren genomen en door hem achter gelaten waren. En vroegen zich bij alle tegenwind af: Waar is Hij nou? Waarom helpt Hij ons nu niet? Waarom stilt Hij de storm niet? Ze verlangden heftig naar een reddingsboei.
Ook wij willen maar al te graag onze zekerheden vasthouden, we willen vaste gromd onder de voeten. We willen dat er in zulke situaties ook voor ons een reddingsboei wordt toegeworpen. Maar dat zal niet altijd lukken.
Het Evangelie leert ons dat welke storm wij ook meemaken in ons leven, we niet bang hoeven te zijn, God is ons nabij, Hij is onze reddingsboei. Hij steekt, net als Jezus, ook naar ons zijn reddende hand uit.
Mogen ook wij die hand voelen in de bries die na de storm komt. In die stilte kunnen we Hem ervaren. Want hij wil ons weer overeind helpen, want we mogen niet blijven zitten in woede, in verdriet en twijfel. Ik hoop ook dat de weduwe dat ook mag ervaren. Amen.
Tilligte / De Lutte, 8/9 augustus 2026, Pastor Jan Kerkhof Jonkman