Op 25 juli vieren we het feest van de Heilige Apostel Jacobus, de Meerdere, hier in Twente ook wel genoemd Sunt Jobke. Ik herinner het mij nog goed vanuit mijn jeugd. Het was de tijd dat de rogge rijp was om geoogst te worden. Met Sunt Jobke trokken de boeren met hun knechten en dienstmeiden naar de Essen, om de rogge te oogsten. Rogge was het hoofdverbouw van de boeren, naast haver, aardappelen en bieten. Op de Essen waren de boeren bezig met de vlijmscherpe sikkel of de zicht en de strikhaak of een prikstok, om de rogge te maaien. In hun voetspoor volgden de roggenbindsters, die aparte bindmouwen droegen, om hun armen en polsen te beschermen. Het was een mooie tijd, waarbij ik ondanks dat we niet naar het zwembad mochten -we moesten namelijk helpen op het land- , mooie herinneringen aan bewaar. Uit die tijd stamt ook het gezegde: “Sikkels blinken, sikkels klinken, ruischend valt het graan”. Maar tijden veranderen en jonge boeren kunnen zich nauwelijks van dat werk nog een voorstelling maken. De rogge met de korenbloemen verdwenen en maakten plaats voor mais. Het aanzien van de essen veranderde, tegenwoordig is het veranderd in grasland, dat zich als een biljartlaken ontvouwt, met hier en daar mais. Het Angelusklokje dat om twaalf uur opriep tot gebed, heeft zijn functionele tijd gehad en de Engel des Heren is bijna geschiedenis geworden. De intense verbinding tussen geloof en het dagelijks werk verplaatste zich langzaam
naar de achtergrond. Maar of u nu rogge maait of mais hakselt, de naam van Jacobus, wiens relieken rusten in Santiago de Compostella, wordt nog elke dag in ere gehouden. Met name door de vele pelgrims die onophoudelijk naar zijn graf trekken, op zoek naar rust, naar zingeving, naar een nieuw begin in hun leven. Of u naar Santiago gaat of niet, ik wens u toe dat de Heilige Jacobus u ook rust mag schenken in deze vakantietijd, opdat u weer met nieuwe inspiratie mag beginnen aan het nieuwe (werk)seizoen.
Vakantiegroet,
pastor Jan Kerkhof Jonkman