Pinksteren is het feest van de uitstoring van de Heilige Geest over ons. De paaskaars wordt gedoofd na het Pinksterevangelie en het Licht is daarna overgedragen aan ons, om dit verder uit te dragen in ons eigen leven. Maar dat valt niet mee, om ons geloof handen en voeten te geven in het leven van alledag. Was dat vroeger nog heel normaal en ging je gewoon verder, tegenwoordig zien we ons geloof steeds meer afkalven in een wereld die heel divers is geworden, met de moskee om de hoek. En het zijn juist de vreemdelingen die hier zijn gekomen, die het geloof serieus nemen en heel fanatiek hun geloof beleven. Terwijl wij juist goud in handen hebben met een prachtig Evangelie (= Blijde Boodschap) en daarnaast een lange Traditie.
Nee, het is niet meer vanzelfsprekend om je kinderen te laten dopen. Vanmorgen heb ik nog drie kinderen opgenomen in onze kerk in De Lutte. Jonge ouders die het toch proberen om hun kind iets mee te geven van hun geloof, van hun waarden en normen. Het was een heel feestelijk gebeuren en mooi om te zien dat de hemel vanmorgen ook voor hen open ging en God de kinderen een kus gaf. Ik ben blij met jou, jij mag er zijn, dat was de fantastische boodschap van het Sacrament van de Doop. We weten allen dat het niet meer vanzelfsprekend is om kinderen te laten dopen, ze moeten zelf maar kiezen, zo wordt vaak verteld. Maar je wilt je kinderen toch een goede bagage mee geven, waar ze ook later zelf hun keuze uit kunnen maken. Ook de jonge ouders weten dat het niet gemakkelijk is, maar ze proberen het althans. Geloven is ook niet eenvoudig, vroeger had de kerk voorgeschreven regels, maar die zijn tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend. Geloof heeft alles te maken hoe jij in het leven staat, ervaringen opdoet, met mensen meeloopt en dan ontdekt dat er toch nog iets is van een mysterie. Want dat blijft het, een mysterie. Er zijn geen kant en klare antwoorden, ze kunnen ook niet AI opgelost worden, maar er zijndes te meer vragen. De doopouders gaan die vragen niet uit de weg, maar proberen met hun kinderen serieus naar de vragen te kijken en ze zeker niet te ontwijken. Het geloof kan juist een vast baken zijn in een zich snel veranderende en verwarrende wereld. Het kan ons helpen om in die onzekere wereld rechtop te blijven staan.
Laten ook wij hoopvol blijven en niet massaal afhaken om zo te proberen loodrecht in het leven te staan, met onze beide benen op de grond, in contact met de hemel, naar het voorbeeld van Jezus van Nazareth.
Moge Zijn Geest ons blijven inspireren.
Pastor Jan Kerkhof Jonkman