“Zul je voorzichtig zijn bij het oversteken! Heb je al jouw boeken bij je voor school! Zet je jouw fiets op slot bij de school! Pas je vanavond goed op wanneer je uitgaat! Drink niet te veel en kom niet alleen naar huis, maar wacht op jouw vrienden of vriendinnen! Het zijn allemaal raadgevingen die we kennen, raadgevingen van onze bezorgde ouders, die hun kind willen beschermen voor de gevaren die zij tegenkomen op hun levensweg. En zo krijg je heel wat raadgevingen mee in jouw leven. En op een gegeven ogenblik wil je die niet meer horen, want dan weet je het zelf veel beter. Maar later ontdek je zelf dat die raadgevingen nog niet zo slecht waren.
Zo gaat het vandaag in het Evangelie ook over raadgevingen, Jezus geeft ze zijn leerlingen mee, wanneer Hij ze erop uit stuurt naar steden en plaatsen in de omgeving. Twee aan twee stuurt Hij ze uit, ja twee aan twee sta je sterker. Want Hij verwacht dat ze wel tegenslagen en moeilijkheden zullen tegenkomen onderweg. En wanneer je dan alleen bent, dan kan het wel eens moeilijk worden.
Denk maar eens wanneer jouw kind naar de kerk gaat, dan kan het wel moeilijk zijn wanneer zijn/haar vrienden dat niet doen. Of wanneer je in de zakenwereld probeert te handelen volgens de christelijke maatstaven zoals: eerlijkheid, respect en eerbied voor de mens. Dan zullen ze jou snel als onnozel verslijten en je snel aan de kant zetten. Denk eraan, dat niet iedereen zo eerlijk is als jij bent, denk dat niet iedereen respect en eerbied heeft voor de medemens. Nee, zo zegt Jezus: onder de schapen zijn er nogal wat wolven.
Raadgevingen voor onderweg, ze zijn niet zo verkeerd. Je kunt ze krijgen van jouw ouders, jouw leerkracht, een goede vriend(in), van jouw buurman(vrouw), jouw huisarts of therapeut. Ja, je kunt ze zelfs krijgen via de kerk, of van mensen van de kerk.
In het Evangelie van vandaag zendt Jezus ze twee aan twee uit, want zo kun je elkaar bemoedigen en troosten. Hij zendt ze uit om vrede te brengen bij de mensen, om zieken te genezen, om teleurgestelde mensen te troosten en te bemoedigen. En hij zegt erbij: neem zo weinig mogelijk bagage mee. Dus geen reistas, geen beurs, geen schoenen. Hoe minder ze meenemen, hoe minder ze ook hoeven te bewaken. Want het gaat bij deze opdracht maar om één ding: vrede brengen. En daarom moeten ze vrij kunnen zijn, moeten zij hun verleden achter zich kunnen laten. Dat betekent dat je je oude agenda los moet laten om vrij Gods koninkrijk te verkondigen, om mensen vrij te laten worden voor de Boodschap van God, om mee te werken aan een rechtvaardiger wereld. Want om goed te zijn voor de mensen heb je geen geld nodig, ook geen enorme boekenwijsheid, geen Bijbel, wetten en regels, geen dogma’s. Wat je nodig hebt is eenvoudige en oprechte aandacht voor mensen, om net als God kunnen horen en zien wat mensen belemmert om echt vrij te kunnen zijn. Om Zijn goedheid te tonen, hoef je alleen maar jezelf te zijn en je hart te openen voor de mens die je ontmoet. Dit kunnen we allemaal op de plek in de wereld waar we anderen ontmoeten.
Dit betekent we ons moeten ontdoen van de onnodig ballast die wij meedragen, zoals: oude tradities, vooroordelen, bindende structuren en afspraken, vanzelfsprekendheden en onvrije wetten. Zo zou ook onze kerk, een kerk moeten zijn die er is voor alle mensen, die niemand uitsluit om de communie en andere sacramenten te ontvangen, een kerk die echt gastvrij is. Een kerk, zoals paus Franciscus het ooit zei: een kerk als een veldhospitaal in onze wereld die gekwetste en gezonde mensen opvangt, de wonden verzorgt. Een kerk die niet veroordeelt, maar mensen opvangt. Een kerk die alleen niet kijkt of iemand zich wel aan de strenge regels heeft gehouden, maar juist in alle openheid de mensen opvangt. Een kerk die niet alleen kijkt of iemand kerkelijk gehuwd is, en leeft volgens de kerkelijke regels, maar juist aandacht heeft voor de kwaliteit die iemand inbrengt. Wat zou het mooi zijn wanneer we al die ballast kwijt zouden zijn en we doen wat Jezus van ons vraagt: pijn helpen verzachten met liefde, verdriet een plek geven door te luisteren, te troosten. Door eenzaamheid op te heffen door een hand op de schouder te leggen, vrede te maken waar onvrede heerst, en een goed woord spreken als iemand terneergeslagen is.
Wat zou het mooi zijn als we die raadgevingen van Jezus zouden volgen, dan zou er meer begrip, liefde, barmhartigheid en vrede op onze aarde komen. Stop deze raadgeving van Jezus maar in uw tas of broekzak en haal ze er de komende week maar weer eens uit. Amen.
Ootmarsum/Denekamp Gerardus Majella, Pastor Jan Kerkhof Jonkman