Op 23 november sluiten we het kerkelijk jaar af met het feest van Christus Koning. Een eerbetoon aan het leven en dienstwerk van Jezus Christus, die niet als een aardse machthebber gezien wil worden, maar zijn koningschap wijst naar ander leiderschap. Het verwijst naar het leiderschap waarbij het gaat om hemelse waarden, zoals liefde, vrede en gerechtigheid. Is het ons gelukt om daarvan iets te realiseren in onze wereld? Het is het moment om daarbij stil te staan, of onze inspanningen dat koninkrijk naderbij hebben gebracht. Daarbij gaat het niet alleen om de grote conflicten en de onzekerheid in de grote wereld, die zijn alleen maar toegenomen. Maar het gaat vooral ook hoe wijzelf het hebben gedaan in ons eigen leven, op ons werk als vrijwilliger en in onze kerkgemeenschap. Zijn daar vruchten van te vinden? Natuurlijk zijn wij bezig met ons beleid op de toekomst, de slinkende kerkgemeenschap, maar dat ontslaat ons niet van de plicht, als gedoopte, om iets van dat koninkrijk dichterbij te brengen. Mocht die balans scheef zijn, dan ligt er nog een uitdaging op ons te wachten. Want met de Eerste Zondag van de Advent begint een het nieuwe kerkelijke jaar. Een jaar waarin we na een bezinningsperiode uitkijken naar de geboorte van het Licht, de geboorte van Gods liefde en betrokkenheid in een donkere werld, in de geboorte van een mensenkind. Een kind van liefde en vrede, een kind dat Gods Licht in de wereld bracht, Licht dat nooit zal doven.
Mogen wij vooruitkijken naar dat Licht, dat weer nieuw leven brengt in de duisternis waarin wij momenteel leven. Dat dit kind ons helpt om weer nieuw licht te laten schijnen, licht van liefde, vrede en gerechtigheid in onze wereld. Dan zal de balans weer in evenwicht komen, en zal er eindelijk gerechtigheid neerdalen hier op aarde. Dat wens ik ons allen van harte toe.
Pastor Jan Kerkhof Jonkman