Lieve mensen,
U komt uit een tijd waarin het heel gewoon was dat je naar de kerk ging. Er waren toen nog vele missen op zondag, je hing er met de benen uit en je moest vaak erg vroeg zijn wilde je een goede plaats krijgen. Maar tijden zijn veranderd, mensen keerden massaal de kerk de rug toe, God hadden ze niet meer nodig en het Kruisbeeld, het Mariabeeld en beelden van heiligen ging naar de vuilniscontainer of het werd vervangen door het Boeddhabeeld. En zo langzamerhand raken de kerken leeg, komen er geen pastores meer bij, wordt het kerkelijk leven uitgehold. U bent soms nog de enige die in uw familie gelooft, die zich nog verwondert over het geheim in het leven. Het geloven is een steeds zwaardere last geworden, een last die weinig mensen moeten dragen. U draagt deze littekens mee, heel uw leven lang, en probeert de hoop levend te houden in uw eigen leven. Maar u voelt dat deze last steeds zwaarder wordt en u verlangt naar nieuwe inspiratie, om op uw oude dag het geloof een goede plek te geven. Maar waar halen wij die inspiratie vandaan? Wat geeft ons weer hoop op toekomst, nu steeds meer kerken, ankerpunten in ons geloof en ons leven, verdwijnen?
Het lijkt een beetje op het Evangelie, waarin Jezus zegt: “Komt allen tot mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken. En blijkbaar zit daarin tegelijk de oplossing: ons wenden tot Jezus, Hij kan ons hart weer rust geven. Hij kan onze zielen die hunkeren naar liefde, vrede en gerechtigheid, weer nieuw elan geven. Hij was ooit in staat om mensen die waren afgedwaald weer terug te brengen naar God. Hij bracht de vergevende liefde van God hier op aarde, het grootste wonder ooit in onze mensengeschiedenis, dat wij vieren met Kerst. Het feest dat God echt mens werd en hier ons leven deelde, op aarde. Het feest ook van hoop, hoop op nieuwe leven , op een nieuwe toekomst. Toen wij , zo staat in de brief aan de Romeinen nog vijanden waren, van niets wisten, zijn wij met God verzoend door de dood van Zijn Zoon. En daarom ook mogen wij mensen, pelgrims zijn van hoop, wij wagen de tocht met hem door het leven, door hoogte- en dieptepunten heen, op weg naar een nieuwe toekomst.
Zo heeft ook paus Franciscus in 2024 het Heilig jaar geopend, met als thema: Pelgrims van hoop. Hij wil ons hoop geven, we moeten ons niet neerleggen bij de situatie in onze wereld, waarin veel onrecht, oorlogen, onenigheid, verdriet, ellende en ontkerkelijking plaats vindt, maar we moeten juist positief blijven en ons vasthouden aan tekens van hoop die ook wij om ons heen zien gebeuren. En ook al verliest de kerk terrein in onze wereld, op zich is dat niet verkeerd, want veel had zij in het verleden te vertellen, en bemoeide zij zich met het dagelijks leven van mensen, met de opvoeding van de kinderen, tot in de slaapkamers toe, had zij invloed. Nee nu kan zij zich meer richten op haar eigen taak, de verkondiging van de Blijde Boodschap, de boodschap van liefde, vrede en gerechtigheid. Nee, je moet de mensen geen loodzware wetten en regels opleggen waar ze zich aan te houden hebben, nee daarin zit niet het geloof. Dat was een te zware last in het verleden, te zwaar om te dragen. Regels moeten van binnenuit groeien en niet van buiten opgelegd worden.
We hoorden dat God ons juist verlichting wil schenken, dat wij bij Hem mogen uitrusten van al onze zorgen en vermoeienissen, want Zijn juk is zacht, zijn last is licht. En soms liggen de kansen om iets van God gewaar te worden heel dicht bij. Dat kan zijn wanneer plotseling iemand jou groet, of iemand die een hand op jouw schouder legt, je helpt bij het oversteken van de weg. Dat zijn maar heel kleine daden, daden die niets kosten en de last op jouw schouders kunnen verlichten.
Lieve mensen, we kennen het land niet van onze toekomst, ook niet van de wereld van 2099, maar bewaar de schat van uw geloof diep in uw hart, en weet dat u zich gedragen mag weten door God, Hij is onze hoop. Hij draagt ons op zijn hand, in het leven hier, maar ook over de grens van de dood heen, naar de eeuwigheid bij hem. Laten wij ons vastklampen aan dat vertrouwen en ons geen zorgen maken over de toekomst van de kerk en het geloof. Want zolang er nog hoop is, is er leven. Zolang er nog hoop is, zolang is er ook nog bidden en zolang zal God je in zijn Handen houden. Amen.
Pastor Kerkhof Jonkman