Lieve mensen,
Vandaag staat het Kruis centraal in onze viering. Dagelijks maken we een kruis voordat we in gebed gaan. We worden met een kruis getekend in het Doopsel en het Vormsel. We worden gezegend aan het eind van de viering met een kruisteken. Het kruis neemt vaak nog een belangrijke plek in binnen onze woning. We plaatsen het op graven als teken van hoop en het staat op onze kerktoren. We dragen het kruis om onze hals, Bekende voetballers of wielrenners maken een teken van het kruis voorafgaand aan de wedstrijd. We tatoeëren het kruis op ons eigen lichaam.
Het kruis is onlosmakelijk verbonden met ons geloof en herinnert ons aan het leven, lijden, sterven, maar ook de verrijzenis van Jezus Christus. Daarom is het een teken niet alleen van lijden, verdriet, maar ook van hoop, dat God ons uiteindelijk redt. Het heeft iets te maken met het contact tussen hemel en aarde.
Ik leg het wel eens uit aan jonge doopouders. Met onze geboorte krijgen we twee balken mee, een horizontale balk en een verticale balk. De horizontale balk staat voor het contact dat we hebben tussen mensen, de mensen die wij ontmoeten op onze levensweg. Zij zijn belangrijk voor ons, maar soms worden we ook wel door hen teleurgesteld. De verticale balk, staat voor het contact met de hemel, met de grond van ons bestaan, met het Geheim van ons leven. En het is onze opdracht om tijdens ons leven te worstelen met beide balken. Soms ben je teleurgesteld in jouw medemensen, voel je je door hen in de steek gelaten en dan gooi je gemakkelijk de horizontale balk ver van jou weg. Je kunt ook teleurgesteld zijn in God, dat je het gevoel hebt door Hem in de steek gelaten te worden, dan keer je de rug naar Hem toe en gooi je de balk weg. Zo gaat dat in een mensenleven. Maar vaak tegen jouw levenseinde, zoek je beide balken weer op, en probeer je ze weer met elkaar in balans te krijgen, maar dat hoeft niet zo perfect te worden zoals een echt kruis er uit ziet. Wanneer je beide balken nog in het vizier hebt, dan voelt dat goed.
Je zou kunnen zeggen dat het kruis de verbinding is tussen hemel en aarde. Langs de verticale balk kan de liefde van God neerdalen en tot jou komen. Aan de andere kant is het kruis ook een soort levensboom, een boom waarlangs ons leven , ons lijden, omhoog groeit naar God met de vurige hoop dat Hij ons genezing en verlossing schenkt. Maar het houdt jou ook tegelijk in evenwicht, het houdt jou ook op de aarde, de plek waar wij ons leven waar moeten maken. En we moeten ons lijden ook niet verheerlijken. Maar soms kan ons lijden, heel zwaar worden, soms kunnen we er zelfs onder bezwijken. Maar dan vraagt het ook weer van ons, soms met hulp van anderen om weer op te staan. Zo is het ook Jezus overkomen, ook hij moest lijden, Hij viel ook drie keer, omdat het kruis voor Hem te zwaar was. Ook Hij voelde zich teleurgesteld in God, die Hem verlaten had. Maar uiteindelijk werd Hij door God gered van de eeuwige dood door Zijn verrijzenis. Zijn kruis werd de doorgang van de diepste duisternis naar het licht.
Lieve mensen,
Allen krijgen we het kruis opgelegd in ons leven, voor de één een zwaar kruis, voor de ander voelt het heel licht aan, maar het is een gegeven met ons menselijk bestaan. Allen worstelen we in ons leven met onze medemensen en met het Geheim van ons leven. Allen moeten we ons eigen kruis dragen. Maar we mogen erop vertrouwen dat God ons nabij is, dat Hij vertroosting geeft wanneer het ons te moeilijk wordt, wanneer we het niet meer uithouden. Ook wij mogen geloven dat het kruis ook voor ons uiteindelijk de doorgang is van duisternis naar licht, dat God ons uiteindelijk opvangt in Zijn Eeuwigheid. Dat wij zo het contact mogen blijven onderhouden tussen hemel en aarde. Amen.
Lattrop 13 september 2025, Pastor Jan Kerkhof Jonkman