Locatie Lattrop

Lattrop behoorde oudtijds kerkelijk onder Ootmarsum. Men ging evenwel, nadat de Regulieren het Convent hadden verlaten, ter kerke in het Klooster Frenswegen in het naburige Nordhorn.

Een steun hadden de Lattropper Katholieken in de adellijke familie Bentinck op Brecklenkamp, die een huisgeestelijke op hun huis onderhield. Toen er wat meer godsdienstvrijheid kwam, werd de Heilige Dienst bij beurten verricht ten huize van Scholte Lubberink te Lattrop en van Scholte Varwick te Tilligte.

Aldus lezen we in “Kerkelijk en wereldrijk Twente”. Historische schetsen, door W.G.A.J. Roring.

Lattrop-Breklenkamp werd in 1816 van de oorspronkelijke parochie Ootmarsum afgescheiden en in 1818 als officiële zelfstandige parochie opgericht. Als eerste pastoor werd in dat jaar benoemd Johannes B. Vinke. De in 1819 gebouwde “Waterstaatskerk” kreeg dezelfde patroonheiligen als die van de oorspronkelijke parochie Ootmarsum: De H.H. Simon en Judas.

Pastoor Brandts (1914-1932) was een echte “bouwheer”. Nadat er eerst onder zijn bestuur een school is gebouwd in het begin van de twintiger jaren, kwam in 1925 de bouw van een nieuwe kerk aan de beurt.

De in slechte staat verkerende kerk werd in 1925 afgebroken en op dezelfde plaats werd de huidige kerk en de pastorie gebouwd.

Voltooid en ingewijd in 1926. De bouwpastoor was J.W.J. Brandts, die van 1914-1932 de parochie bestuurde. Zijn naam is o.a. in ere gehouden doordat een straat in Lattrop naar hem is genoemd.

De kerk van de H.H. Simon en Judas is niet alleen een mooie kerk van buiten maar vooral van binnen. Het eerste wat je opvalt is misschien wel de prachtige stenen gewelven. Het metselen hiervan was een vak op zichzelf. Hiervoor had de aannemer (G. de Kenkelder uit Arnhem) de beschikking over enkele Italiaanse vakmensen. Eerst maakte men een soort bekisting, waarna daarop in het gekozen motief de stenen gemetseld werden.

Direct nadat de laatste steen gelegd was, werd de bekisting verwijderd. Het plafond zakte hierdoor enkele centimeters en zat als gevolg daarvan rotsvast.

Het is een “kleurige”kerk, dank zij de mooie glas-in-lood ramen maar ook door de fraaie kruisweg van Italiaans mozaïekwerk. Deze werd in 1937 aangebracht, onder pastoor H.J. Kempers, die de parochie bestuurde van 1932-1941.

Nogal wat oude beelden, die beslist geen kunstwerken waren, zijn verdwenen. Wat echter gebleven is, is de moeite waard. Links vooraan tegen de eerste pilaar: een z.g. Piëta. Dit beeldje dateert uit het einde van de 15e  eeuw.

Rechts vooraan tegen de eerste pilaar: een beeldje van St. Anna- te- Drieën: de H. Moeder Anna met Maria en het kindje Jezus. Oorspronkelijk uit het begin van de 16e  eeuw. Later ondeskundig “gerestaureerd” of bijgesneden. Vermoedelijk ontbraken bepaalde delen en heeft men “er nog wat van willen maken”.

Links tegen de 2e pilaar: een z.g. “marianum”: een deel van twee tegen elkaar geplaatste Mariabeelden met kind, wat dateert uit het eerste kwart van de 16e eeuw.

Rechts tegen de tweede pilaar: een beeld van Christus, de Man van smarten. Oorspronkelijk uit de 17e eeuw. Later bijgesneden. Al deze 4 beelden zijn van eikenhout vervaardigd. Waar ze vandaan komen is tot nu toe niet achterhaald. Mogelijk uit het Duitse Klooster Frenswegen, toen dit werd opgeheven, of uit de oude huiskapel op Breklenkamp.

Verder ziet men o.a. tegen de achterste pilaren de beelden van de 2 patroonheiligen, de apostelen Simon (met zaag en boek) en Judas (met knots en boek). Ze dateren van ca. 1830.

Achter in de kerk links: In 1992 is hier een rouwkapel gemaakt. Door deze voorziening zijn de mensen van Lattrop en Breklenkamp niet meer afhankelijk van andere instanties. Vroeger was op deze plaats een doopkapel met fontein gesitueerd. Deze doopfont is naar de voorkant van de kerk verhuisd, bij het Maria- altaar.

In 1994 zijn achter in de kerk een viertal banken verwijderd en zijn aan beide zijden muurtjes gemetseld. In deze muurtjes zijn 4 tableaus opgenomen, nl.: Willibrordus, Bonifatius, Plechelmus en Servatius, die de vier stichters van de kerk in Nederland moeten uitbeelden. Deze tableaus zijn in de jaren vijftig onder pastoor Leferink vrijgekomen bij de verwijdering van de oude preekstoel.