We staan aan het begin van het jaar 2026. Een nieuw kalenderblad, een frisse start, een tijd waarin plannen nog open liggen en dromen ruimte krijgen. Zo’n nieuw jaar voelt alsof we samen een deur openen naar iets onbekends, maar ook veelbelovends. Het afgelopen jaar bracht ons veel veranderingen, groot en klein en vreugde, maar ook zorgen en vragen. In de wereld zagen we gebeurtenissen die ons soms bezorgd maakten, maar ook momenten van verbondenheid en licht. In onze eigen parochie hebben we afscheid genomen van dierbaren, en nieuwe gezichten verwelkomd. We vierden de eerste communies, het Vormsel, huwelijken en jubilea. Het ritme van het kerkelijk jaar gaf ons houvast: Advent, Kerst, Pasen, Pinksteren – telkens weer een herinnering dat er een weg van hoop is.
Nu, aan het begin van dit nieuwe jaar, wordt het Heilig Jaar met het thema Pelgrims van Hoop in Rome plechtig afgesloten, maar het thema mag doorwerken in dit nieuwe jaar. Het nodigt ons uit om opnieuw te kijken naar de kleine bubbels van hoop die ons dagelijks leven verlichten. Het onverwachte telefoontje van iemand die vraagt hoe het met je gaat. Het lachen van kinderen in de kerk, soms wat onrustig, maar altijd levendig. Het stille gebed van een oudere parochiaan die trouw elke week een kaarsje aansteekt. Die ontmoeting die je niet had verwacht. Kleine daden van zorg en aandacht. Deze bubbels van hoop zijn tekenen dat we samen onderweg zijn. Het nieuwe jaar nodigt ons uit om niet te leven vanuit angst, maar vanuit vertrouwen. Elke dag is een geschenk, elke dag een kans om opnieuw te beginnen en elke ontmoeting een kans om een licht te laten schijnen, Gods Licht. Als pelgrims van hoop gaan we dit jaar binnen, met vertrouwen dat er altijd nieuwe bubbels te vinden zijn – in ons dorp, in onze parochie, en in ons eigen hart. Namens de collega’s wens ik ieder een gezond en voorspoedig 2026 toe
Ingrid Schraven, p.w.