Na het lijden en sterven van Jezus en na Zijn Verrijzenis kunnen we ons afvragen : Wie brengt mensen dan weer op adem? We vinden daarvoor een aanduiding in het evangelie. Jezus bracht mensen weer in vervoering, met gesterkte hoop, maar Hij deed dit niet op eigen kracht. Zegt Hij niet duidelijk : De Geest is over Mij gekomen; Hij heeft Mij gezalfd en gezonden? Het is dezelfde Geest, die jezus opwekt uit de dood, dit is Pasen. Het is de Geest die de leerlingen weer samenbracht, om ze getroost en gesterkt uit te zenden, de wereld rond. Dit is Pinksteren.
Ook als leerlingen van Jezus anno 2025 stelt Pinksteren ons vragen : willen we ons de lichtbron herinneren in onszelf, ontstoken toen we op aarde kwamen; ook door ons Doopsel en Vormsel. Laten we ons door de Geest aandrijven? We hebben immers goddelijke geestkracht meegekregen vanaf ons prilste begin, mooie kwaliteiten en mogelijkheden om gelukkige mensen te worden. Het is de kunst van de opvoeding om die te ontdekken en later zelf die levenskunst over te nemen en door te geven. Maar dit heilig vuur, dit levenslicht, die goddelijke kracht kan soms wat verduisterd raken door alles wat ons overkomt.
Pinksteren zo zouden we mogen zeggen, is het feest van de Geest die thuiskomt, die Zijn bestemming bereikt, die in ons, de kerk, de gelovige gemeenschap van mensen Christus opnieuw geboren laat worden en wel als een onoverwinnelijk verbond tegen alles wat leeg maakt, vol conflict is en gebrokenheid. Aan ons de opdracht: kies, laat je raken en denk aan de oorsprong: je bent een licht – mens. Moge bij die opdracht de bede helpen: Kom heilige Geest, verlicht ons hart en ontsteek in ons het vuur van Uw liefde.
Ik wens u allen, ook namens het pastoresteam een Zalig Pinksteren.
Pastoor Theo H.P. Munsterhuis