Lieve mensen,
We leven on onzekere tijden, wat gaat er van ons mooie Nederland worden? Of hebben we het misschien al verbruid? Nog altijd zijn de grote problemen niet opgelost, u kent ze wel: Stikstof, woningbouw, Asielbeleid, de hypotheek rente aftrek, en noem maar op. Deze week lag er een voorstel van D66 en het CDA, een handreiking naar de overige partijen om de grote problemen waar we al jaren mee worstelen op te lossen. Zijn ze dan onoplosbaar? Hebben we ons als land zo in de nesten gewerkt dat er geen toekomst meer is? Nee we kunnen niet alles krijgen zoals we het graag zouden willen, we moeten serieus naar de problemen kijken en oplossingen zoeken. Na het aanvankelijk optimisme is de sfeer al weer omgeslagen naar het negatieve, omdat partijen eerder naar eigen belangen kijken dan om samen te werken om de problemen op te lossen.
Het lijkt wel een beetje op Johannes de Doper vandaag, die het Joodse volk oproept om vooral te kijken waar het in het verleden mis is gegaan. En hij roept het volk op om zich om te keren, in de heilloze weg van eigen gelijk, eigen eer en positie, door vooral te kijken waar de problemen vandaan komen. Hoe komt het dat zovele onschuldige burgers moeten lijden, mensen die tekort komen in hun dagelijkse behoeftes. Johannes doet dit op een bijzondere plek, aan de oever van de rivier de Jordaan. Ooit was deze rivier het begin van een nieuwe fase voor het Joodse volk. Ze zouden de slavernij en de knechting in Egypte achterlaten en helemaal opnieuw beginnen, en dromen van een land van vrede, een land van melk en honing. Een nieuwe toekomst waar ze al generaties van droomden, een land waar vrede, en recht zou heersen. Daar op die plek, waar ze 1200 jaar voor Christus op een kruispunt stonden in hun leven als Joodse volk, aan het begin van een nieuwe toekomst in een land waarin niemand meer kwaad sticht, en waar niemand meer onheil aanricht. Op die plek staat nu Johannes om ze de goede weg te wijzen. Keer je om zegt Johannes, nee het is nog niet te laat, kijk vooral wat er mis is gegaan, hoeveel mensen komen er niet te kort, hoe weinigen hebben het nog goed, hoeveel onderdrukking is er niet.
Zo lieve mensen staan wij ook voor een grote uitdaging om een rechtvaardiger en vredelievender samenleving op te bouwen. We moeten ons niet in onze eigen bubbel terug trekken, maar juist de handen ineen slaan. Zoals ook de onderhandelaars Rob Jetten en Henri Bontebal de hand reikten naar de overige fracties. Niet beschuldigend, niet vanuit de positie van ons eigen gelijk, maar juist de uitgestoken handschoen oppakken en samen werken aan de verbetering van ons land, door moeilijke en pijnlijke beslissingen te nemen om het voor ieder van ons draagbaar te maken.
Bekeert u, zegt Johannes tegen dat adderengebroed, met de Farizeeën voorop. Maar datzelfde zegt hij ook tegen ons. En gelukkig zijn er mensen die anderen niet laten vallen als het er op aan komt, mensen die niet gemakshalve de kant kiezen van de sterken omdat dit hun beter uit komt. Gelukkig zijn er nog velen die hun nek uitsteken als er mensen onrecht wordt aangedaan.
Lieve mensen, het gaat Kerstmis worden. Dan dromen we wereldwijd van vrede. Maar laat die droom geen bedrog blijken als we ons niet bekeren tot wakkere mensen. Bij alle cadeau ’s die we deze maand krijgen, is er geen groter cadeau dan dat God ons zijn Kind van liefde en vrede wil schenken in het kind van Bethlehem. Laten we daar verwachtingsvol naar uitkijken, als een nieuwe mens. Amen.
Pastor Jan Kerkhof Jonkman