Beste leu,
De ofgelopen wekke was ik oetneugd veur ne oetvaart van de breur van mien besten kameroad in Ede. Het har hem nig metzett’n in ’t leaven. Hee was opgreuid in ’n woarm oaldershoes, met dree breurs en drie zusters in’kleen doarp hier in oons Twentelaand. M’r toen hee 20 joar oald was ging het helemoal mis. Hee was kats van de wies, en kreeg zwoare psychische probleem’n. Waj ok oetdokkern, het hölp allmoal niks. Hee kwam in de opvang en doar is hee heel zien leaven in bleaven. ’t Was of hee van de een op de andere dag, as ’n blad an’boam was veranderd. En het gung in zien leaven met ups en downs. Oeteandelijk kwam hee bie ’t Leger des Heils terecht, en doar wödden d’r goad opvangen. As nen Barmhertigen Samaritaan hebt zee hem de leste tied ’n good onderkoom’n bödd’n en good verzoorgt. Bie zien afscheed, bleek bleek dat hee nich allenig eagenwies was, m’r doarnöst ok heel sociaal was en völ humor har. Ne verbindende schakel in ’t hoes, zoo zeaden zee. Ziene verzorgdenden hadd’n d’r völ will met had en keek’n veural noar wat hee wel har, zee keek’n veurbie de problemen en de alcohol, de ‘n goei’n kameroad van hem was wödde’n. Wee hebt d’r op proost en hem oetzweait. ’t Gaf mie nen heel’n aanderen kiek op ’t Leger des Heils. Deur hear waarme zorg en de hertelijkhead woarmet zee de leu begeleidt. Zee wann’n woarachtig veur hem nen barmhertigen Samaritaan. Het was heel biezuunder um doar te zitt’n tuske al die biezundere kearls en vrouwleu, woar de gewone leu met ’n boog veurbie loopt.
Joa, leu hoo zol het oons goan, wanneer ie zomaar nen kearl aan de kaant van de weg zeet liggen, nen weeld vrömd’n, den schreeuwt um hölp. Woar bin ie dan? Loop ie ok rap vot, umdat ie gen tied hebt, umdat het er nich zo smakelijk oetzöt? Umdat oen’n baas op oe wocht? Of um dat hee wal deep in ’t gleaske hef kekk’n of misschien an de drugs is? Joa, ie könt wa meanen daj drok bint, dat ‘baas op oe wocht, da’j oe haande nich smearig wilt maak’n, m’r woar is dan oe hette? Liek ie op den priester of den Leviet dee achter mekaa anloopt en d’r rap van deur goat? En dee leu wissen ja wat zee doon mossen, zee leaft oons de bosschop van’n Biebel ja veur? Nee, zee trekt zich d’r niks van an.
M’r dan koomp d’t nen Samartitaan veurbie, en boetenlaander, nen Asielzoeker, en den kreeg metlien met den aarmen kearl den doar lag. Hee verbuun de woond’n , zeet’n hem op zienen essel en bracht hem noar de herberg hen. Joa, ’n Biebel steet d’r voll van, mer ’t is meuizaam un dee less’n in ’t leaven oet te voeren.
D’r bint zo völl leu dee nich met könnt kommen in oonse maotschappieje, dee de weg kwiet bint, of’n hoesbreef verleuren bint, dee gen oetweg meer wett, dee zich in ’stek loaten veult.
Joa, zee könnt nich mear metkomm’n, zee wödt an ’t lot oawerloaten. En dan geet het geels nich um zwervers en verslaafden, of boetenlaandse arbeiders of leu die hier Asiel anvroagt, m’r ofwiesen wöddt. Nee, d’r bint d’r zovölle leu dee het sociaal nich mear redt, dee nich oawereand könt kommen. D’r bint zovöl zeeke leu, jonge leu met ’n handicap, leu dee in ’t weark het nich mear ankönt, of dee in de relatie oet mekaa goat. Wel zit nog op hen te wochten? Könnt wee dan nich oonse haandn oetstekken um zee nen toodas te helpen?
Leu, wel in oonse neugste? Is dat miene femilie, bint dat mienen keender, of oolders, bint dat mienen noabers en de leu oets oons eagen doarp? Nee, den neugste is den wie op oons’n leaventweg tegemeut komt, dee oons in de oagen kik en den oons neudig hef. Dat bint oonse neugsten, zegt ’n Biebel.
Kiekt m’r um oe hen, oen’neugsten is dicht bie oe, ie hooft allenig m’r oe döpp good los te doon, dan zeej wal wel oe neudig hef. Zoo wödt den oe neudig hef, oenen neugsten.
Wie könnt oons ofvroagen: Wat vrög God van oons? Leu, het is allmoal nich zo zwoar, loaw oons leaven better, low nich allenig drok wean met oonszölf, loat oe hertte sprekken, loaw umkiek’k noar wat oons tegemeut koomt op oonsen leavensweg, en doon wat van oons wördt vrogt. Loaw oons leaven better! Amen.
De Lutte, 21 september 2025, Pastor Jan Kerkhof Jonkman